Das Weisse Band

Michael Haneke levert een uiterst vreemde film af met Das Weisse Band. In een klein Duits dorpje vinden een aantal mysterieuze ongelukken plaats nadat de dorpsdokter van zijn paard valt.

De kinderen lijken er meer vanaf te weten en de ware aard van een paar gezinnen komt bovendrijven. Op de rand van de eerste wereldoorlog lopen de gemoederen hoog op.

Haneke

Als Haneke-fan was ik erg nieuwsgierig naar Das Weisse Band. Terwijl ik een paar problemen had met zijn Amerikaanse remake van zijn eigen film Funny Games, toonde zijn terugkeer naar Europa als een interessante kijk van een kleine samenleving in Noord-Duitsland.

Vreemd genoeg kwam ik nogal teleurgesteld uit de zaal lopen, maar de film moest even rijpen. Zeker nadat ik andere reacties las en verschillende visies naast elkaar legde, werd Das Weisse Band plotseling een interessante karakterstudie. Gek genoeg kan ik niet wachten de film nog een keer te kijken.

Children of the Corn

Ieder personage in het verhaal belichaamt een aspect uit het latere Duitsland, dat verwoest werd door twee oorlogen. We zien duidelijk een leiderstype opstaan, terwijl de mensen zich wanhopig vastklampen aan de kerk. En die kinderen… Het leek soms wel een arthouse-versie van The Children of the Corn.

De film is alleen in zwart-wit gedraaid, volgens Haneke om de kijker in het tijdsbeeld mee te nemen. En wauw, wat een prachtige cinematografie! Het acteerwerk is daarnaast heel edgy en de onderhuidse spanning is goed voelbaar.

Tempo

Het is wel een Europese film geworden en een klein beetje achtergrondinfo had geen kwaad gekund. Zeker aangezien er toch al een voice-over aanwezig is. Ook met het tempo van de film had ik een paar problemen, Haneke maakt het publiek het niet gemakkelijk.

Het past naadloos in het rijtje van lekkere doordenkers zoals Mulholland Drive en Memento. Niet zo commercieel wellicht, maar zeker goed voor heel wat discussie. Het is niet zo naar als Funny Games of zo spannend als het sublieme Caché, maar op een heel ander gebied intrigeert Das Weisse Band.

Das Weisse Band is het beste te omschrijven als een arthouse-mix van Children of the Corn en Dogville. Het beeld dat wordt geschept is akelig realistisch, ondersteund door perfecte cinematografie en sterke acteerprestaties. Problemen met tempo maken het niet de beste film van Haneke, maar dit zorgt voor heel wat discussie in de kroeg na het zien van de film. Boeiend en tragisch.

Cijfer: 8

Bekijk ook de trailer:

Lees ook:DVD Watch – The Children
Lees ook:Bios Top 10: Een dramaweek in de bios!
Lees ook:Bios Top 10: New Moon haalt het niet bij 2012…
Lees ook:De Week in Film: The Hobbit, Komt een Vrouw… en The Hangover 2!
Lees ook:Wat jij niet mag missen in november!

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>